Περί Αέρα Πατέρα…
Ὅπως λέει καὶ ὁ ὑπότιτλος τοῦ ἰστολογίου αὐτοῦ,
φιλοδόξει μὲ λίγες λέξεις ,μὲ εἰκόνες,…μὲ ὃ‘τί ποιητικό, νὰ ταξιδεύει….
ἕνας τρόπος γιὰ τὸ ζητούμενο αὐτὸ εἶναι καὶ ἡ μορφὴ τῆς ποίησης αὐτῆς,τὰ χαϊ -κοῦ δηλαδή….
νά, μὲ ξεκουράζει αὐτοῦ του εἴδους ἡ ποίηση καὶ εἶπα νὰ τὴν μοιραστῶ….
ζῶ στὴν Ἀθήνα καὶ ἐκτὸς τῶν ἄλλων εἶμαι στὴ δευτεροβάθμια ἐκπαίδευση …
α… μοῦ ἀρέσουν ἐπίσης οἱ ὕμνοι τῆς Ἐκκλησίας,η ποίηση γενικώς,η μουσική καὶ οἱ φωτογραφίες…καὶ , θὰ μοιραζόμαστε καὶ ἀπὸ αὐτά…
σᾶς εὐχαριστῶ γιὰ τὴν ἐπίσκεψη, καὶ σᾶς εὔχoμαι ὁλόψυχα κάθε καλό…..
(e-mail επικοινωνίας aera.patera@yahoo.gr)
Ιουνίου 4, 2008 σε 10:51 πμ |
Ωραία είναι τα χαι – κου.
Και μένα με ξεκουράζουν οι στίχοι.
Αναπαύομαι πάνω τους, σαν το μωρό στην πλάτη της μητέρας του.
Γαληνεύω έτσι.
Κι εσύ στη δευτεροβάθμια; Και γω.
Φιλιά συναδελφικά…
Ιουνίου 4, 2008 σε 11:17 πμ |
Γιάσου συναδέλφισσα Φλώρα…
καλως ήρθες στη γωνίτσα αυτή,
χαίρομαι που κι εσένα σε ξεκουράζουν τα χαϊ-κού,
πανέμορφη η εικόνα του μωρού στην πλάτη της μητέρας…
τρυφερή, και ταξιδιάρικη…
και απο μένα φιλιά…
Ιουνίου 6, 2008 σε 7:31 πμ |
-Αν είχα σώμα πέτρινο αν ήμουν ξωκλήσι
Πως θα χα τη φωνούλα σου να μου γλυκομιλήσει
-Καμπάνα θα γινόμουνα στ’αμόνι καμωμένη
Να ψέλνω για χατίρι σου αιώνια αγαπημένη
Μπορεί να μην είναι χαι – κου…αλλά είναι όμορφες λέξεις..
Να σαι πάντα καλά ΄΄αερα-πατέρα΄΄….
Ζωή!!
Ιουνίου 6, 2008 σε 8:14 πμ |
Είναι πανέμορφο Ζωή,
και η ομορφιά του με τις εικόνες και το αισθημα που δείχνει,
το κάνει ακόμα ομορφότερο,
σ’ευχαριστώ θερμά…
κι εσύ καλά να είσαι πάντα, με όλες τις ομορφιές…
Ιουνίου 8, 2008 σε 8:08 μμ |
Να είσαι πάντα καλά,να πέρνουμε δύναμη
από σένα και την σπουδαία προσπάθειά σου.
Δημήτρης αθανασόπουλος
8-6-2008
Ιουνίου 8, 2008 σε 9:19 μμ |
Καλά να είσαι φίλε Δημήτρη,
σ’ ευχαριστώ για την αγάπη σου και τα καλά σου λόγια,
…αλλά εντάξει, δεν κάνουμε και κάτι σπουδαίο…σαν παιδάκια που είμαστε,ε…παίζουμε λιγάκι….
…αλλα επειδή εσύ είσαι καλός, καλά,και σπουδαία τα βλέπεις…
την καλησπέρα μου, και τίς ολόψυχες ευχές μου ….
Ιουνίου 13, 2008 σε 6:55 μμ |
Πολύ ωραίοι τόνοι αισιοδοξίας σήμερα…
Σε παρακολουθώ κάθε μέρα κι ας γκρινιάζεις..
Την καλησπέρα μου με ευχές για υγεία και δύναμη.
Δημήτρης
Ιουλίου 3, 2008 σε 9:52 μμ |
Γειά σου Πατέρα μου, και Αέρα στα πανιά σου!
Γνώρισα το blog σου των χαϊ-κου και πραγματικά ξεκουράζομαι μέσα από τη αύρα του ολίγου, τον κυματισμό του ανεπαίσθητου, το χάδι του ακροδάκτυλου, την αλαφράδα του αέρινου!
Νάσαι καλά
Ιουλίου 4, 2008 σε 2:24 μμ |
Για και χαρά και σε σένα ακριβέ μου φίλε Μπάμπη…
πολύ σ’ ευχαριστώ, γιά όλα…
(…τελικά κρύβεις κι εσύ έναν ποιητή…)
χαιρετώ εγκαρδιώτατα…
Ιουλίου 30, 2008 σε 8:17 πμ |
ουπς! μια σελίδα για τα χαικού εδώ είμαστε χαιρετώ λοιπόν μια θεμελιώδη ερώτηση το περιβόητο βιβλίο της Σαββίνα που μπορώ να το βρω; έχω φάει όλο τον κόσμο και μου λένε εξαντλήθηκε λοιπόν τα ξαναλέμε σύντομα.
Ιουλίου 30, 2008 σε 8:54 πμ |
Sangreluna,
θα ψάξω κι εγώ, άν βρώ κάτι, θα στο γράψω…
καλημέρα…
Αυγούστου 2, 2008 σε 3:32 μμ |
Εσείς μ’όλα τα μέσα
και εμείς μ’όλο το μέσα….
……………………..
Άν είναι θλίψη ένας πίθηκος που κλαίει
τί είναι ενα παιδί χαμένο μες την θύελλα?
……………………..
Αυγούστου 2, 2008 σε 3:33 μμ |
KNOSOS
Αυγούστου 3, 2008 σε 6:48 μμ |
Το πρώτο μάλον δικό σου είναι, και είναι εξαίρετο, το δεύτερο το θυμάμαι, ειναι του Ιάπωνα Μπασσο,
σ’ευχαριστώ όλα τα καλά να έχεις φίλε Γ.Ζήκα….
Μίχο,
Κnossos 4ever….
Αυγούστου 19, 2008 σε 2:16 μμ |
Χαίρετε, χαίρετε! Έχοθμε πολλές κοινές αγάπες απ’ ότι είδα… (αν και στο μπλογκ μου δε πολυφαίνεται)
Χαιρόμαστε που υπάρχετε
Σεπτεμβρίου 23, 2008 σε 11:22 πμ |
Νά ‘σαι καλά “αέρα πατέρα” με το blog που έκανες.
Όαση στην έρημο
στιγμιαία οφθαλμαπάτη
το ¨αέρα πατέρα”
Νοεμβρίου 17, 2008 σε 5:47 μμ |
Γειά και χαρά σου πάτερ.
Βλέπεις, οι όμορφοι άνθρωποι δεν χάνονται.
Τουλάχιστον όχι για πολύ καιρό.
Χαίρομαι που σε βρίσκω εδώ και θα μπορούμε να τα λέμε.
Ελπίζω να είσαι καλά.
Ο πρόεδρος
Υ.Γ. θυμάμαι τα παιδικά χρόνια του Ιβαν
για την ακρίβεια έχω την εικόνα ολοκάθαρη
απο την ημέρα που μας πήγες να την δούμε στον
κινηματογράφο.
Αναμνήσεις…………..
Δεκεμβρίου 7, 2008 σε 6:13 μμ |
Σταύρο, π ρ ο ε δ ρ ά ρ α…
μετα απο καιρό ήρθε το μύνημά σου,
πόσο χάρηκα που σε διάβασα….
τίποτα όμορφο δεν χάνετε..
περιμένω νέα και να βρεθούμε..
το μαίηλ μου ειναι:
http://www.aera.patera@yahoo.gr
περιμένω νεώτερα, και πολύ σ’ευχαριστώ που έγραψες εδώ..
την αγάπη μου και τους χαιρετισμούς σε όποιον βλέπεις…
με το καλο και σύντομα δια ζώσης..
Δεκεμβρίου 30, 2008 σε 4:03 μμ |
Εἴδαμε τό ιστολόγιό σου μέ εὐχάριστη ἔκπληξη!
Ἄλλος ἔνας χαμένος ἀδελφός (ἤ μήπως ἀδελφή;)!
Μέ χαρά σέ καλωσορίζουμε στή μεγάλη οἰκογένεια Ἀέρα Πατέρα, «πορευθέντες, κηρύξαντες πάντα τά ἔθνη…»
ΑΕΡΑ ΠΑΤ∄ΡΑ
Δεκεμβρίου 30, 2008 σε 5:33 μμ |
Καλώς βρεθήκαμε!!!!
μάλλον είστε οι πρωτότυποι….
κια απ’εδώ …ιμιτασιόν αντίγραφο….
..χάρηκα που ήμουν για σας έκπληξη,και μάλιστα ευχάριστη…
..ούτως ή αλλως ……αδέλφια είμαστε όλοι….
και άμα είμαστε χαμένοι και βρισκόμαστε….
…πανηγύρι….
σάς ευχαριστώ, και ολόψυχα σας εύχομαι ,
καλή χρονιά, και κάθε καλό….
Φεβρουαρίου 1, 2009 σε 10:59 μμ |
aerapatera καλημέρα
κι αύριο καινούρια μέρα
και γιατί από αύριο; από τώρα και…πέρα …αεραπατέρα!
Φεβρουαρίου 2, 2009 σε 6:58 μμ |
Τι όμορφη και ποιητική καλημέρα μου στέλνεις Ιωάννα….θερμές ευχαριστίες…
και σε σένα ..απο τωρα και πέρα και κάθε μέρα …..καλη μέρα….
Φεβρουαρίου 3, 2009 σε 12:13 μμ |
Ευχαριστώ από καρδιάς…. πάντα δι ευχών σας καλέ μας πατέρα! …
και πάλι καλημέρα!
…..έτσι γράφει με λουλακιά γράμματα κάτω από έναν στεφανωμένο με δυό μπουμπούκια κορυδαλό, ο αείμνηστος φίλος Γιάννης…. ελαφρύ το χώμα …..
Μαρτίου 25, 2009 σε 4:14 μμ |
Αέρα-πατέρα μου καλώς σε βρήκα έστω και διαδικτιακώς!!
Συγχαρητήρια για το blog, από και εξής θα σε επισκέφτομαι συχνά και θα χάνομαι μέσα στα ωραία σου ποιήματα!!
Χαιρετίσματα από Μπάμπη-Έλπη-Καλή,
να είσαι πάντα καλά!!
φιλιά πολλά
Μαρτίου 25, 2009 σε 11:38 μμ |
Ευχαριστω για τα καλά σου λόγια Jorge,και πάλι καλως βρισκόμαστε…
και σε σένα κάθε καλό…
ευχαριστω και για τα χαιρετίσματα,
και απο μένα φιλιά,
καλό βράδυ, καλό ξημέρωμα…
Ιουλίου 8, 2009 σε 10:54 μμ |
άλλος αέρας φυσάει στο μπλογκ του γέροντα,ορίστε κ’ένα ποίημα του Κινέζου αναχωρητή ποιητή Γουάνγκ Γουεί-Κατέβα από το άλογο και μαζί θα πιούμε.Ποιός ο προορισμός σου?Λενε οτι απέτυχες-αποτραβιέσαι στην άκρη των Νοτίων βουνών?Άντε λοιπόν-τέρμα οι ερωτήσεις,Για τα λευκά σύννεφα η πορεία δεν θα πάψει ποτε.
Ιουλίου 9, 2009 σε 10:13 μμ |
Σταύρο,και Γέροντα, παλαιοί μου αγαπημένοι,
υπέροχο το ποίημα του Γουανγ-Γουέϊ….θα έλεγα γεροντικό…
πολυ σας ευχαριστώ αμφοτέρους…
να είστε πάντα καλά,
σας ασπάζομαι καρδιακά…
Αυγούστου 1, 2009 σε 11:14 μμ |
πατερουλη χαιρομαι τοσο πολυ που σε ξαναβρισκω μετα απο χρονια.
ημουν μαθητρια σου στο ε.π.λ και πραγματικά εχω τοσες ωραιες στιγμες να θυμαμαι..
μεσα απο αυτό το ιστολογιο οντως καταφέρνεις να μας ταξιδεύεις..σ’ευχαριστώ που τότε με έκανες να αγαπήσω τη θρησκεία και να με φέρεις πιο κοντά της…σ’ευχαριστώ που τώρα με κάνεις να χάνομαι σε τόσο μαγευτικούς στίχους..
Αυγούστου 2, 2009 σε 10:33 πμ |
Kωνσταντίνα, σ´ευχαριστω για την αγάπη σου και τα καλά σου λόγια, χαίρομαι κι εγώ που τίπουτα δεν πάει χαμένο, και που ξανα ανταμώνουμε, γράψε μου στο μαίηλ (aera.patera yahoo.gr)να συνενοηθουμε και να βρεθούμε απο κοντά….
την αγάπη μου, και τις ευχαριστίες μου….αναμένω…
Οκτωβρίου 28, 2009 σε 12:27 πμ |
Η έκπληξη αυτή είναι πόλυ ευχάριστη για εμένα…
Χαίρομαι ιδιαιτέρως που έστω και μ’αυτό τον τρόπο μπορούμε να έχουμε επικοινωνία μαζί σου!!!!!!!!!
Είμαι απαράδεκτη που δεν έχω έρθει τόσο καιρό,θέλω να επανορθώσω όσο το δυνατόν γρηγορότερα…
Η σκέψη σου μου δίνει δύναμη…