ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΗΛΙΑΝ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗΝ
Προϊμιον
Προφήτα καὶ προόπτα τῶν μεγαλουργιῶν
τοῦ Θεοῦ ἠμων,
Ἠλία μεγαλώνυμε, ὁ τὸ φθέγματί σου στήσας
τὰ ὑδατόρρυτα νέφη,
πρέσβευε ὑπὲρ ἠμων
τὸν μόνον φιλάνθρωπον.
Οἶκοι (Α΄)
Τὴν πολλὴν τῶν ἀνθρώπων ἀνομίαν
τοῦ Θεοῦ δὲ πολλὴν φιλανθρωπίαν
θεασάμενος ὁ προφήτης ἐταράττετο Ἠλίας θυμούμενος’
καὶ λόγους ἀσπλαχνίας πρὸς τὸν εὔσπλαχνον ἐκίνησεν’
<<ὀργίσθητι>>, βοήσας <<ἐπὶ τοὺς σὲ ἀθετήσαντας
νῦν , κριτὰ δικαιότατε>>.
ἀλλὰ τὰ σπλάχνα τοῦ ἀγαθοῦ οὐδὲ ὅλως παρεκίνησε
πρὸς τὸ τιμωρήσασθαι
τοὺς αὐτὸν ἀθετήσαντας’
ἀεὶ γὰρ τὴν μετάνοιαν τῶν πάντων ἀναμένει
ὁ μόνος φιλάνθρωπος.
(ΡΩΜΑΝΟΥ ΜΕΛΩΔΟΥ ΥΜΝΟΙ, κείμενο-.ἀπόδοση στὰ Ν.Ἑλληνικά,
Αρχ. Αν.Κουστένης ἐκδόσεις ΑΡΜΟΣ)