1)
Σκόπιμα προσπαθώ
η λευκή σελίδα
να γεμίσει σιωπή.
2)
Μισάνοιχτη πόρτα.
Στη γαλήνη του βάθους
μουσικές νερού.
3)
Άχ, γή εσώτερη-
στον ουρανό της ψυχής
χνάρια πουλιών.
1)
Σκόπιμα προσπαθώ
η λευκή σελίδα
να γεμίσει σιωπή.
2)
Μισάνοιχτη πόρτα.
Στη γαλήνη του βάθους
μουσικές νερού.
3)
Άχ, γή εσώτερη-
στον ουρανό της ψυχής
χνάρια πουλιών.
Ιουνίου 30, 2008 σε 5:20 μμ |
Τον ίλιγγο των στροβίλων σου, πόσο περίτεχνα
τον αποκρύβεις με την επίφαση της γαλήνης.
«Γαλήνια νύχτα» σε ονομάζουν, εσένα, του οίστρου
την προφυλακή. Κι όντως, στον άνθρωπο, που ενόσω ζει,
τον τρέφει η απατηλότητα των όσων φαινομένων
που του προσφέρνονται να τα ορμηνέψει
όπως του βολεί, παρέχεις, νύχτα, μεταξύ των άλλων
σωτήριων το πλέον σωτήριο, την επίφαση της γαλήνης σου.
Τάκης Παπατσώνης, 1895-1976
Ιουνίου 30, 2008 σε 5:21 μμ |
Έτσι η αγάπη μου εχάθη,
αχ, από μια γνωστή αιτία,
μέσα στου στήθους μου τα βάθη,
σαν την πνιγμένη πολιτεία.
Και σαν με δέρνει τρικυμία,
δεν φαίνεται γραμμή καμία
απ’ την εικόνα την αιώνια
στου στήθους μου τα καταχθόνια.
Μα τις στιγμές που η γαλήνη
γλυκιά σ’ εμένα κατεβαίνει
και την καρδιά την ταραγμένη
χαϊδεύει και καταπραΰνει.
Τότ’ η αγάπη μου η θαμένη
λάμπει στο νου μου σαν μαγεία
κι ακούω μοναδικήν αγία,
που στέλλουν χρόνοι ευτυχισμένοι.
ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ ΠΡΟΒΕΛΕΓΓΙΟΣ, ΣΙΦΝΟΣ 1850-1936